1.2365 - W SKRÓCIE
Jakim rodzajem stali jest 1.2365?
Przewodność cieplna, która sprawia, że ta stal narzędziowa jest niewrażliwa na wahania temperatury, oraz możliwość chłodzenia wodą sprawiają, że stal 1.2365 jest doskonałym wyborem do kucia narzędzi lub narzędzi narażonych na wysokie obciążenia termiczne.
Stal 1.2365 oferuje wysoką ciągliwość i doskonale nadaje się do formowania na zimno. Wyżej wymienione właściwości sprawiają, że ta stal narzędziowa jest najlepszym wyborem do wielu zastosowań w szerokim zakresie obszarów.
Właściwości
Stal narzędziowa 1.2365 jest często stosowana tam, gdzie ważne są takie właściwości jak wytrzymałość w wysokiej temperaturze, twardość i minimalne odkształcenia podczas procesu hartowania.
Konkretnie oznacza to
- Wysoką wytrzymałość
- Bardzo dobra do formowania na zimno
- Wysoka twardość ma pozytywny wpływ na odporność na zużycie
- Wysoka twardość może stanowić wyzwanie podczas obróbki skrawaniem
- Twardość robocza mieści się w zakresie 50 – 52 HRC
- Dla przemysłu motoryzacyjnego
- Do obróbki i produkcji metali
- Dla inżynierii mechanicznej
Stal 1.2365 może być używana do różnych zastosowań, takich jak narzędzia skrawające, produkcja form lub narzędzia i formy do obróbki na gorąco.
Możliwości zastosowania
Stal narzędziowa 1.2365 może być używana w szerokim zakresie zastosowań, takich jak:
- Wytłaczanie
- Odlewanie ciśnieniowe z mosiądzu
- Mosiężne matryce do tłoczenia
- Matryce formierskie
- Wkładki matrycowe
- Formy do odlewania ciśnieniowego
- Formy z tworzyw sztucznych
- Tuleje odbiorcze
- Tarcze zaciskowe
- Trzpienie do zaciskania rur
- Trzpienie do otworów
- Matryce zaciskowe
- Odbiornik bloków
- Produkcja śrub
- Produkcja nakrętek
- Produkcja nitów
- Produkcja kołków
- Noże do cięcia na gorąco
- Narzędzia do tłoczenia na gorąco
- Matryce do wytłaczania
- Wkładki do form
- Noże do cięcia na gorąco
- Kołki wypychające
- Uchwyty form
Außerdem eignet sich 1.2365 für Extrusionswerkzeuge für die Verarbeitung von Kupferlegierungen wie Innenhülsen oder die Verarbeitung von Leichtmetallen für Überbrückungswerkzeuge und Lochdorne.
1.2365 Wartości orientacyjne
Analiza chemiczna:
| C | Si | Mn | P | S | Cr | Mo | V |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 0,28 - 0,35 | 0,1 - 0,4 | 0,15 - 0,45 | 0,0 - 0,03 | 0,0 - 0,02 | 2,7 - 3,2 | 2,5 - 3,0 | 0,4 - 0,7 |
Nazwa wg składu chemicznego:
32CrMoV12-28
Twardość robocza:
50-52 HRC
Dostarczalna twardość:
max. 229 HB
WŁAŚCIWOŚCI FIZYCZNE 1.2365
Do jakich grup stali należy stal 1.2365?
- Stal narzędziowa
- Stal na formy do tworzyw sztucznych
- Stal do pracy na gorąco
Czy stal narzędziowa 1.2365 jest stalą szlachetną?
Stal narzędziowa 1.2365 nie jest stalą szlachetną. Aby mogła zostać sklasyfikowana jako stal szlachetna, zawartość chromu musi wynosić co najmniej 10,5% masy.
Czy stal 1.2365 jest odporna na korozję?
Zawartość chromu na poziomie 2,7–3,2% masy zapewnia tej stali narzędziowej pewną odporność na korozję, ale nie jest ona wystarczająco wysoka, aby zapobiec powstawaniu rdzy i korozji w środowiskach korozyjnych.
Czy 1.2365 jest magnesowalna?
1.2365 jest materiałem ferromagnetycznym, można go namagnesować i dlatego nadaje się do mocowania w uchwycie magnetycznym.
1.2365 do pracy na gorąco
1.2365 charakteryzuje się dobrą wytrzymałością termiczną, wysoką twardością w wysokiej temperaturze i odpornością na pękanie termiczne. Dzięki temu 1.2365 doskonale nadaje się na przykład do kucia, tłoczenia na gorąco lub produkcji ostrzy do cięcia na gorąco.
Odporność na zużycie 1.2365
W skali, gdzie 1 oznacza niską wartość, a 6 wysoką, 1.2365 otrzymuje ocenę 5.
1.2365 WŁAŚCIWOŚCI TECHNICZNE
Czy stal 1.2365 nadaje się na noże?
1.2365 nie jest idealnym wyborem do produkcji noży, ponieważ nie zapewnia odpowiedniej wytrzymałości i odporności na korozję. Jej wysoka twardość zapewnia dobrą ostrość, ale jej ponowne ostrzenie może być trudne ze względu na jej twardość.
Twardość robocza 1.2365
Twardość robocza stali 1.2365 mieści się w zakresie 50–52 HRC.
Gęstość stali 1.2365
Typowa gęstość stali narzędziowej 1.2365 wynosi 7,78 g/cm³ w temperaturze pokojowej.
Skrawalność 1.2365
W skali, gdzie 1 oznacza niską, a 6 wysoką obróbkę, materiał 1.2365 otrzymuje ocenę 5 za skrawalność.
Wytrzymałość na rozciąganie 1.2365
Wytrzymałość na rozciąganie stali narzędziowej 1.2365 wynosi około 770 N/mm². Wartość ta jest wynikiem próby rozciągania, która wskazuje, jaka siła jest potrzebna, aby materiał zaczął się rozciągać lub odkształcać, albo zanim pęknie.
Przewodność cieplna 1.2365
Poniższa tabela przedstawia przewodność cieplną stali narzędziowej 1.2365 w różnych temperaturach.
Przewodnictwo cieplne
(wyżarzana)
(odpuszczona)
Przy temperaturze
32,8
31,4
20 °C
34,5
32,0
350 °C
32,2
29,3
700 °C
Współczynnik rozszerzalności cieplnej 1.2365
Poniższa tabela przedstawia rozszerzalność i kurczenie w różnych temperaturach, co może być bardzo istotne w przypadku pracy w wysokich temperaturach lub przy dużych wahaniach temperatury.
Średni współczynnik rozszerzalności cieplnej
Wartość 10-6m/(m*K)
Przy temperaturze
11,8
20 – 100 °C
12,5
20 – 200 °C
12,7
20 – 300 °C
13,1
20 – 400 °C
13,5
20 – 500 °C
13,6
20 – 600 °C
13,8
20 – 700 °C
1.2365 Opór elektryczny właściwy
Ciepło właściwe stali narzędziowej 1.2365 wynosi 0,46 J/kg*K w temperaturze pokojowej. Wartość ta wskazuje, ile ciepła potrzeba do podniesienia temperatury określonej ilości materiału o 1 kelwin.
1.2365 Spezifischer elektrischer Widerstand
Opór elektryczny właściwy można znaleźć w poniższej tabeli. Przewodność elektryczna jest równoważna oporowi elektrycznemu właściwemu.
Opór elektryczny właściwy
Wartość (Ohm*mm2)/m
Przy temperaturze
3,37
20 °C
PRECYZJA!
1.2365 PROCES
Obróbka cieplna 1.2365
Obróbka cieplna określa właściwości materiału. Dlatego zawsze należy ją przeprowadzać ostrożnie. Określane są takie właściwości, jak wytrzymałość, udarność, twardość powierzchni i odporność na temperaturę, co z kolei może wydłużyć lub poprawić żywotność części, narzędzi i komponentów.
Obróbka cieplna obejmuje wyżarzanie rozpuszczające, wyżarzanie zmiękczające, normalizowanie, wyżarzanie odprężające, a także odpuszczanie, hartowanie, studzenie i ulepszanie.
Wyżarzanie 1.2365
Nagrzać równomiernie elementy obrabiane do temperatury 750–800°C, utrzymać tę temperaturę przez 6–8 godzin, a następnie powoli schłodzić je w piecu z szybkością 10–20°C na godzinę do temperatury 600°C. Zakończyć ten proces, pozwalając elementom ostygnąć na powietrzu. Należy zachować środki ostrożności, aby uniknąć nadmiernego odwęglenia/nawęglania.
Wyżarzanie odprężające stali 1.2365
Po obróbce wstępnej stal 1.2365 należy równomiernie nagrzać do temperatury 600–650°C. Następnie przechowywać w atmosferze obojętnej przez 2–6 godzin, w zależności od wielkości obrabianych elementów, i pozostawić do powolnego ostygnięcia w piecu.
1.2365 Odpuszczanie
Bezpośrednio po utwardzeniu, materiał należy odpuszczać przez co najmniej 2 godziny w przypadku mniejszych elementów i przez 1 godzinę na każde 20 mm grubości w przypadku większych elementów w temperaturze 450–570°C. Aby poprawić udarność, zaleca się dwukrotne odpuszczanie. Trzeci proces odpuszczania może być korzystny dla odprężenia. Ten trzeci proces odpuszczania należy przeprowadzić w temperaturze o 30–50°C niższej od najwyższej temperatury odpuszczania.
Hartowanie 1.2365
Nagrzać równomiernie materiał 1.2365 do temperatury 1030–1050°C i utrzymywać tę temperaturę przez 15–30 minut. Aby uzyskać maksymalną twardość, hartować materiał w oleju. Jednak w większości zastosowań materiał ten można hartować na powietrzu. Aby zminimalizować odwęglenie, hartować w piecu solnym lub w kontrolowanym środowisku.
1.2365 Studzenie
Aby uniknąć nadmiernych odkształceń i/lub pęknięć podczas studzenia, chłodzenie powinno być równomierne i przebiegać z odpowiednią szybkością.
- Powietrze
- Olej
Piec z kontrolowaną atmosferą
- Kąpiel solna: Temperatura 500–550°C jest utrzymywana przez 15–30 minut po równomiernym podgrzaniu materiału.
1.2365 Ciągły wykres TTT
Ten wykres przedstawia mikrozmiany zachodzące w czasie w różnych temperaturach. Są one istotne w obróbce cieplnej, ponieważ dostarczają informacji o optymalnych warunkach dla procesów takich jak hartowanie, wyżarzanie i normalizowanie.
1.2365 Izotermiczny diagram TTT
Ten diagram przedstawia zmiany strukturalne na poziomie mikro w czasie przy stałej temperaturze. Pokazuje, w jakiej temperaturze i po jakim czasie zaczynają się formować różne fazy, np. perlit, martenzyt lub bainit.
OBRÓBKA POWIERZCHNI 1.2365
Obróbka powierzchni może poprawić odporność na zużycie i korozję oraz zapewnić obrabianym przedmiotom większą twardość powierzchni. Poniżej przedstawiono kilka przykładów obróbek powierzchni, które można zastosować w przypadku stali narzędziowej 1.2365.
Azotowanie 1.2365
Podczas azotowania azot dyfunduje w powierzchnię stali nierdzewnej 1.2365. Proces ten zapewnia obrabianym przedmiotom większą odporność na zużycie, twardszą powierzchnię i dłuższą żywotność narzędzia.
Nawęglanie 1.2365
Nawęglanie 1.2365 wprowadza węgiel do powierzchni, aby poprawić odporność na zużycie i twardość.
1.2365 Procesy PVD i CVD
Procesy PVD (fizycznego osadzania z fazy gazowej) i CVD (chemicznego osadzania z fazy gazowej) polegają na pokryciu materiału cienką warstwą, na przykład azotku tytanu (TiN), w celu zwiększenia odporności na zużycie i zmniejszenia tarcia.
Chromowanie 1.2365
W tym procesie na powierzchnię nakładana jest cienka warstwa chromu w celu zwiększenia odporności na korozję i zmniejszenia tarcia.
OBRÓBKA 1.2365
Zmiany wymiarów stali narzędziowej 1.2365
Jak wszystkie metale, stal narzędziowa 1.2365 rozszerza się po podgrzaniu i kurczy po schłodzeniu. Aby zapobiec naprężeniom i odkształceniom, równomierne nagrzewanie materiału może zapobiec lub zminimalizować zmiany wymiarów.
Zmiany wymiarowe mogą wystąpić podczas przemian fazowych z powodu niewłaściwego hartowania, naprężeń szczątkowych i odwęglenia. Aby zminimalizować ryzyko odkształceń, ważne jest stosowanie właściwych temperatur, usuwanie naprężeń i prawidłowe studzenie materiału.
1.2365 Kucie
Materiał należy nagrzewać powoli i równomiernie do temperatury w zakresie 1040–1090°C. Podgrzewać ponownie tak często, jak to konieczne, nie dopuszczając do spadku temperatury poniżej 900°C. Po zakończeniu procesu, materiał należy powoli ostudzić w wapnie, suchym popiele lub w piecu. Po kuciu, elementy obrabiane należy zawsze wyżarzać.
